นักศึกษา MBA วิทยาลัยดุสิตธานี สร้างสรรค์กิจกรรมท่องเที่ยวเชิงอาหารยั่งยืน ณ ศรีราชา ต่อยอดผลงานสู่การใช้ประโยชน์จริงในช

หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (Master of Business Administration Program) กลุ่มวิชาการจัดการธุรกิจอาหาร (Gastronomy Business Management Concentration) วิทยาลัยดุสิตธานี มุ่งส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติจริง เพื่อพัฒนาศักยภาพนักศึกษาให้สามารถนำองค์ความรู้ไปประยุกต์ใช้ได้อย่างเป็นรูปธรรม โดยการนำนักศึกษาลงพื้นที่เพื่อพัฒนาโครงการสร้างสรรค์กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอาหาร ณ จังหวัดชลบุรี



โครงการดังกล่าวจัดขึ้นภายใต้รายวิชา กอ 6201 การท่องเที่ยวเชิงอาหารแบบยั่งยืน (GBM6201 Sustainable Gastronomic Tourism) ซึ่งดูแลการเรียนการสอนโดย ดร.ณัฐนรี สมิตร ร่วมกับ อาจารย์ชุมพล แจ้งไพร (เชฟชุมพล) และอาจารย์สุรกิจ เข็มแก้ว (เชฟปิง) โดยมอบหมายให้นักศึกษาระดับปริญญาโทพัฒนาโครงการสร้างสรรค์กิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงอาหารในรูปแบบไปเช้า-เย็นกลับ (A Day Trip) เพื่อสร้างประสบการณ์ใหม่ด้านอาหารและส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารอย่างยั่งยืน เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2569 ณ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี



นอกจากการออกแบบเส้นทางและกิจกรรมท่องเที่ยวแล้ว นักศึกษายังได้นำองค์ความรู้ด้านการตลาดและการพัฒนาผลิตภัณฑ์มาประยุกต์ใช้ในการออกแบบฉลากผลิตภัณฑ์ “ซอสพริกศรีราชา ตราแม่เสนาะ” ซึ่งเป็นซอสพริกสูตรดั้งเดิมของวิสาหกิจชุมชนสว่างประทีป อำเภอศรีราชา เพื่อเพิ่มมูลค่าและเสริมสร้างภาพลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ชุมชนให้มีความพร้อมในการแข่งขันทางการตลาดมากยิ่งขึ้น

ในโอกาสนี้ยังได้มีการลงนามหนังสือรับรองการใช้ประโยชน์ผลงานวิจัย งานบริการวิชาการ หรือผลงานสร้างสรรค์จากหน่วยงานภายนอก โดยได้รับเกียรติจาก นายฉัตรชัย ทิมกระจ่าง นายกเทศมนตรีเมืองศรีราชา พร้อมด้วยผู้บริหารเทศบาลเมืองศรีราชา และนายอำนาจ เสาวรักษ์ ประธานวิสาหกิจชุมชนสว่างประทีป ร่วมเป็นสักขีพยานและรับรองการนำผลงานไปใช้ประโยชน์จริง



การที่เทศบาลเมืองศรีราชา คณะผู้บริหารเทศบาลฯ และวิสาหกิจชุมชนสว่างประทีป ให้การต้อนรับและสนับสนุนการดำเนินกิจกรรม ตลอดจนร่วมถ่ายทอดองค์ความรู้ ภูมิปัญญา และสาธิตกระบวนการผลิตซอสพริกสูตรดั้งเดิมให้แก่คณาจารย์และนักศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตนั้น นับเป็นประสบการณ์การเรียนรู้อันทรงคุณค่าและเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาในอนาคต



ความร่วมมือในครั้งนี้จึงไม่เพียงสะท้อนให้เห็นถึงการบูรณาการองค์ความรู้จากห้องเรียนสู่การพัฒนาชุมชนอย่างเป็นรูปธรรม ก่อให้เกิดประโยชน์ทั้งในเชิงวิชาการและเชิงพาณิชย์ แต่ยังเป็นการส่งเสริมศักยภาพของชุมชนท้องถิ่นผ่านการต่อยอดภูมิปัญญาดั้งเดิมให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาดในปัจจุบันด้วย