ประกาศให้ค่ารักษาพยาบาลใน รพ.เอกชน เป็นสินค้าควบคุมราคา?

[Somkait]

คิดอย่างไรถ้าประกาศให้ค่ารักษาพยาบาลใน โรงพยาบาลเอกชน เป็นสินค้าควบคุมราคา เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมแก่ผู้บริโภค คนไข้ผู้เข้ารับการรักษา

เป็นประเด็นขึ้นมาพอสมควรกับการที่มีแนวคิดจะให้ค่ารักษาพยาบาลในโรงพยาบาลเอกชนเป็นสินค้าควบคุม ซึ่งจะมีผลให้การกำหนดค่ารักษาพยาบาลในโรงพยาบาลเอกชนไม่สามารถกำหนดราคาแพงๆยังไงก็ได้เหมือนที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน เนื่องจากมีคนไข้จำนวนไม่น้อยที่จำเป็นต้องรีบเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้ที่สุดแต่เพอถึงตอนต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาล ค่ายา ค่าแพทย์ ค่าห้อง ค่าอะไรๆต่างๆเต็มไปหมด บางคนแทบหมดตัว แนวคิวการหามาตรการควบคุมราคานี้ย่อมมีทั้งคนที่เห็นด้วยและคนที่ไม่เห็นด้วย ซึ่งก็มีเหตุผลต่างกัน
ถึงแม้ผู้บริโภคจะรู้อยู่แก่ใจว่าแนวคิดควบคุมการกำหนดอัตราค่ารักษาพยาบาลในสถานพยาบาลเอกชนคงจะเป็นไปได้ยากหรือคงเป็นไปไม่ได้ เนื่องจากมันมีผลประโยชน์มากมายมหาศาลเข้ามาเกี่ยวข้อง ผลก็คือ ยังไงก็ตัดสินใจไม่ได้ เกียร์ว่าง หรือตามน้ำ แต่อย่างน้อยๆก็ยังเป็นประเด็นไว้ป้องปรามและกระตุ้นให้ผู้บริโภคได้รับรู้กันทั่วไป ว่าสำหรับเมืองไทยขณะนี้ ค่ารักษาพยาบาลในโรงพยาบาลเอกชนมันแพงเกินจริงเมื่อเทียบกับค่าครองชีพที่เป็นอยู่

แล้วท่านคิดอย่างไร?

[แจ๋ว]

อย่างน้อยก็น่าจะมาตรการอะไรซักอย่างที่มากำหนดราคาค่ารักษาบ้าง ในยามฉุกเฉินหรือเกิดโรคระบาด รพ.เอกชนไม่ควรฉวยโอกาสเรยกราคาแพงเกินหลายเท่าตัว

[คนชั้นกลาง]

ก็น่าจะมีการควบคุมกันบ้างเพื่อความเป็นธรรม คนเจ็บไข้ได้ป่วยบางครั้งไม่มีทางเลือก

[เจ้าหญิง]

เนื่องจากดิฉันพาคุณแม่ไปรักษามีนายแพทย์คนนึงชื่อนภัทร(เขียนถูกรีเปล่าไม่รู้นะ)พูดจาห่วยแตกมากไม่มีจรรยาบรรณความเป็นแพทย์เลย ครั้งแรกแม่ของเราไปรักษาเกี่ยวกับพังผืดที่มือเค้าก็ให้ยามาทานตามปกติแต่ไม่หายพอไปครั้งที่2เค้าก็บอกว่าต้องบริหารมือด้วยแม่เราก็บอกว่าทำตามที่คุณหมอสั่งทุกอย่างแล้วค่ะแต่ไม่ดีขึ้นหมอมารยาททรามคนนั้นก็เลยพูดขึ้นมาว่า"อย่าคิดว่ามีบัตรประกันสังคมแล้วจะมาที่นี่เมื่อไหร่ก้ได้นะ"แต่รู้มั้ยว่าเราส่งประกันสังคมเดือนละ 700 กว่าบาทแต่พูดจาแย่ๆกับคนไข้แบบนี้ถ้าคนเค้าปกติดีเค้าจะไปทำอะไรที่โรงพยาบาลแต่เราก็ไม่ได้เอาเรื่องหมอคนนั้นแต่อย่างใดก็ปล่อยเลยตามเลย และพอผ่านไปประมาณ2อาทิตย์แม่เราเกิดปวดขาแบบว่าเกือบเดินไม่ได้เราเลยกลับไปที่โรงพยาบาลนี้อีกครั้งและพบหมอคนเดิมแม่เราก็รู้สึกเซ็งๆแต่ก็ต้องพบหมอทรามคนนี้ พอพบแล้วเค้าบอกว่าเป็นไรมาอีกอะ แม่เราเลยบอกว่าคุณหมอค่ะวันนี้พอดีปวดขามากเลยแต่ไปซื้อยามาทานแล้วดีขึ้นพอดียามันหมดเลยมาหาที่โรงบาลเผื่อจะมียาแบบเดิมที่เคยทาน ซึ่งแม่ของเราก็ปรึกษาหมอแบบคนแก่คนนึงที่ไม่มีความรู้เรื่องนี้ แต่หมอทรามคนนนั้นบอกกลับมาด้วยความโมโหว่า "มีจะเอาป่าวเดี๋ยวจะจัดให้กินแล้วตัวได้บวม" ซึ่งถ้าเป็นคนไข้ใครจะอยากได้ยาที่กินแล้วเกิดผลข้างเคียงแล้วคนไข้ปรึกษาทำไม่ถึงได้ให้คำตอบที่แย่มากๆไม่มีจรรยาบรรณของคำว่าแพทย์สักนิดเลยพูดจาออกมาแบบนั้นได้ยังไง ซึ่งทุกครั้งที่ไปพบแพทย์เราจะนั่งรอข้างนอกไม่ได้เจฃข้าไปข้างในเพื่อความสะดวกระหว่างหมอกับคนไข้ และแม่ของเราก็จะมาเล่าความรู้สึกที่เจอกับหมอให้ฟังตอนกลับบ้านเพราะรู้ว่าถ้าบอกตอนนั้นเราคงจะกลับเข้าไปต่อว่าหมอแน่ๆ

***ที่พิมพ์ข้อความทั้งหมดมาเล่าให้ฟังเผื่อใครได้เจอเหตุการณ์เดียวกันหรือใกล้เคียงกับเราจะได้มาช่วยกันแชร์ความคิดเห็นว่านายแพทย์เค้ายังสมควรเรียกตัวเองว่าหมออยู่รึเปล่าและสำหรับคนที่จะเลือกประกันสังคมเราแนะนำว่าให้ไปเลือกที่อื่นยามาที่นี้เลยมันห่วยแตกมาก****

[ผู้ประสบเหตุ]

ค่ายาและค่ารักษาพยาบาลในโรงพยาบาลเอกชน เป็นสิ่งที่ต้องมีการควบคุมและมีองค์กรกลางดูแลเพื่อความยุติธรรม เนื่องจากมันเป็นวิชาชีพที่มีผลต่อสุขภาพและชีวิตคน ไม่ควรจะอยู่ใต้อำนาจธุรกิจเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีการควบคุมเลย ทำให้มีการกำหนดราคาตามความใจ บางอย่างตั้งราคาหลายสิบเท่าหรืออาจเป็นร้อยเท่า แต่เมื่อคนหลงเข้าไปรักษาด้วยความจำเป็นแล้วก็เหมือนมัดมือชก หมดเนื้อหมดตัวกันก็มาก บางครั้งหลายคนรู้สึกเหมือนโดนปล้นแบบซึ่งหน้าอย่างปฏิเสธไม่ได้ แต่เรื่องนี้คงเปลี่ยนแปลงยาก เพราะผู้ที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นภาคการเมือง และแพทยสภา ล้วนแล้วแต่มีผู้ที่มีผลประโยชน์ทับซ้อนเหล่านี้อยู่ด้วยทั้งนั้น ดูท่าจะหมดหวัง ดังนั้นเวลาประสบอุบัติเหตุก็อย่าให้คนไปส่งผิดที่นะ อาจตายหรือหมดตัว

[ตาดำดำ]

สมควรอย่างยิ่งที่จะควบคุมราคาของการให้บริการในสถานพยาบาล เพราะตอนนี้มันแบ่งชนชั้นเกินไป มีธุรกิจเป็นเรื่องนำ ส่วนเรื่องสินธิมนุษยชนและจรรยาแพทย์เป็นเรื่องรองๆๆๆมาก ประชาชนทั่วไปเข้าถึงการบริการได้ยาก บางคนแทบหมดตัว ทั้งๆที่รัฐต้องจ่ายงบประมาณปีละมโหฬารเพื่อผลิตแพทย์ เพราะอยู่ไม่ใช่เฉพาะค่าเทอมค่าหน่วยกิจที่คุุณลงทะเบียนก็จะสามารถสร้างแพทย์ออกมาได้ แต่แพทย์กลับมีสิทธิที่จะลาออกทันทีด้วยการใช้เงินเพียงนิดเดียว ซึ่งเทียบกันไม่ได้กับการเสียโอกาสของประชานเจ้าของภาษี แบบนี้เราให้โอกาสคนที่เต็มใจจะรับใช้สังคมหรือบ้านเกิดเรียนจะไม่ดีกว่าหรือ ส่วนหนึ่งก็ยังดี ถ้าผิดสัญญาก็ปรับแพงๆไปเลย ประชาชนจะได้มีโอกาสมากขึ้น